
بدون
ترديد منابع طبيعي تجديد شونده و وضعيت آن در سير تحولات اقتصادي، اجتماعي جوامع
مختلف جهان پيوسته نقش اساسي و سازنده داشته است . هرچند كه در مقاطع مختلف زماني
و در مناطق گوناگون اين نقش داراي چهره هاي متفاوتي بوده است .
تا قبل
از صنعتي شدن جهان عمده ترين منابع توليد خوراك و انرژي از منابع طبيعي تأمين مي شده است . همزمان با تحولات صنعتي
اين منابع به عنوان پشتوانه اي غني و در اغلب موارد بطور بي رويه براي توسعه و
توليد بيشتر بكار گرفته شده است . اما در عصر حاضر طرح مسائلي چون از بين رفتن
لايه اوزن، گرم شدن تدريجي هواي كره زمين، افزايش گاز كربنيك، مسائل ناشي از
بيابانزائي و نيز لزوم بقاء تنوع حياتي حاكي از آن است كه اهميت اين منابع را
نبايد تنها در ايجاد امكاناتي بمنظور توسعه و رفاه جستجو كرد بلكه بقاء و حيات كره
زيست به آن وابسته است .
در كشور ما نيز منابع طبيعي
تجديد شونده پيوسته بمنزله زير بناي توسعه اقتصادي، اجتماعي نقش اساسي را داشته،
اگر چه در اين رهگذر هيچگاه قدر و منزلت آن مورد توجه قرار نگرفته است .
واقعيت آنست كه در كشور ما
جنگلها و مراتع در طي ساليان طولاني تنها بعنوان منبع توليد علوفه و چوب و تأمين
اراضي مورد نياز براي توسعه امور (كشاورزي، صنعتي و شهرسازي) تلقي شده است .
هرچند كه اين امور به خودي
خود و به لحاظ توليد مواد غذائي، ايجاد اشتغال، ايجاد منابع توليد از اهميت بسيار
بالائي برخوردار است، اما مهمترين و ارزشمندترين اثر جنگلها و مراتع و بخصوص پوشش
گياهي را مي بايد در ايجاد
شرايط مناسب زيست محيطي و تعادل اكولوژيكي بين انسان، آب، خاك و گياه و در حقيقت
ايجاد مباني لازم بمنظور توسعه پايدار دانست .
نبايد فراموش كرد كه با از
بين رفتن پوشش گياهي و نابودي جنگلها و مراتع بسياري از منابع آب و خاك فعلي وجود
خارجي نخواهند داشت . توليد مواد غذائي و ظرفيتهاي نفوذپذيري آب در خاك كاهش يافته
و حتي ذخيره سازي آب در مخازن سدها بعلت فرسايش خاك و انباشتگي مخازن سدها از گل و
لاي عملا" امكانپذير نخواهد بود .
اين امر زماني اهميت خود را
بخوبي نمايان مي سازد كه به وضعيت جغرافيائي كشور كه بيش از80% آن در قلمرو مناطق
خشك و نيمه خشك قرار گرفته و نيز ساختارهاي اقتصادي- اجتماعي، الگوهاي پراكنش
جمعيت و نظام هاي شكل گيري سكونتهاي انساني در نقاط مختلف كشور توجه شود .
در كشورهائي مانند ايران كه
به لحاظ موقعيت جغرافيائي در منطقه اي
خشك قرار دارند، پيوسته آب در آنها به منزله يك عامل اساسي استراتژيك و فوق
العاده مهم مطرح است . تنها تصور آنكه بعلت از بين رفتن پوشش گياهي مخازن سدهاي
كشور بطور روزافزون از رسوبات انباشته شده و نيز سطوح آبهاي زيرزميني در مناطق خشك و بياباني بطور مستمر پايين
افتاده و چاهها قنوات كم آب شده و خشك مي
شوند مي تواند گوشه اي
از فاجعه ناشي از خطرات انهدام جنگلها و مراتع را نمايان سازد .
در حقيقت امروزه در كشور ما
منابع طبيعي تجديد شونده به سبب اثرات مستقيم و غير مستقيم خود، مهمترين عامل در
امر توسعه اقتصادي، اجتماعي كشور بوده و استفاده مطلوب از آن مي تواند ضامن ماندگاري و توسعه پايدار بوده و عدم توجه به آن مي تواند بالقوه متضمن مسائلي باشد كه مجموعه برنامه هاي توسعه اقتصادي،
اجتماعي و فرهنگي كشور را با مخاطره جدي روبرو سازد .
جنگلها و مراتع در يك نگاه :
164 ميليون هكتار عرصه كشور
را مي توان در يك نگاه
بصورت زير طبقه بندي نمود :
الف) منابع طبيعي تجديد شونده 83.3 درصد از كل خاك كشور بشرح
زير :
جنگلها با
مساحتي در حدود 12.4 ميليون هكتار، 7.6 درصد سطح ايران را مي پوشانند .
مراتع كه با
مساحتي در حدود 90 ميليون هكتار، 55 درصد مساحت كشور را تحت پوشش دارند .
اراضي بياباني با سطحي در حدود 34 ميليون هكتار، 20.7
درصد مساحت ايران را در قلمرو خود دارند .
اگر چه منابع طبيعي تجديد
شونده كشور بصورت يك پيكره واحد است اما به لحاظ سيستمهاي بهره برداري و نظامهاي
مديريتي در كشور جمهوري اسلامي ايران در سه بخش متفاوت مورد توجه و ارزيابي قرار
مي گيرند . اين سه
بخش عبارتند از :
- جنگل
- مرتع
- مناطق
بياباني
ب) باقيمانده عرصه شامل اراضي تحت كشت ( زراعت ديم، زراعت
آبي، باغات و ... ) و اراضي تخصيص يافته به مناطق مسكوني (شهري و روستائي) راهها،
درياچه ها، مرداب و هامونها مي باشد كه با سطح 27.6ميليون هكتار به 16.8% درصد مي رسد .
1- جنگل :
سطح كل جنگلهاي ايـران 12.4
ميليون هكـتار مي باشد كه در حدود
7.6% از سطح كـل كشور را مي پوشاند كه با توجه به جمعيت كشور در حال حاضر سهم هر
ايراني 0.2 هكتار مي باشد . بديهي
است اين رقم با توجه به سرانه جهاني جنگل كه 0.8 هكتار مي باشد حاكي از فقر و كمبود شديد كشور
ما در اين زمينه مي باشد . لازم به
يادآوري است كه ايران در بين 56 كشور داراي جنگل در جهان، مقام چهل و پنجم را دارا
مي باشد .
جنگلهاي ايران را مي توان به پنج ناحيه رويشي بشرح زير
تقسيم بندي نمود :
الف) ناحيه هيركاني (خزري) كه نوار سبزي شمال كشور را تشكيل
مي دهد .
ب) ناحيه ايران و توراني كه بطور عمده در مركز ايران پراكنده
شده اند .
ج) ناحيه زاگرس كه عمدتا" جنگلهاي بلوط غرب كشور را
تشكيل مي دهد .
د) ناحيه خليج فارس كه در نوار ساحلي جنوب پراكنده مي باشد .
ه) ناحيه ارسباراني كه متشكل از گونه هاي نادر و منحصر بفرد
مي باشد .
2- مـرتع :
از سطح 164 ميليون هكتار وسعت كشور 90 ميليون هكتار يا 55 درصد مساحت كشور را مراتع تشكيل مي دهند .
الف) مراتع علفي ييلاقي 14 ميليون هكتار با توليد متوسط 290
كيلوگرم علوفه قابل برداشت در هكتار .
ب) مـراتع بوته زار با وضعيت ضعيف و متوسط 60 ميليون هكتار
با توليد 92 كيلوگرم علوفه قابل برداشت در هكتار .
ج) مراتع حاشيه كوير (خيلي ضعيف) با توليد بسيار كم 16
ميليون هكتار با توليد متوسط 25 كيلوگرم علوفه قابل برداشت در هكتار .
3- مناطق كويري و بياباني :
از سطح 164
ميليون هكتار وسعت كشور 34 ميليون هكتار (معادل 20.7%) آنرا مناطق كويري و بياباني
تشكيل مي دهد كه مشتمل
است بر :
الف) اراضي شني 12 ميليون هكتار كه 5 ميليون هكتار آنرا تپه
هاي شني تشكيل مي دهد .
ب) اراضي بياباني بشدت تخريب يافته، 22 ميليون هكتار كه بخشي
از آنرا شوره زارها تشكيل مي
دهد .
طرحهاي شاخص احياء جنگلها و
مرتعداري و تثبيت شنهاي روان در سال 1377
:
- جنگل كاري هكتار} (2178 دولتي) + (5800 خصوصي) ملي{
-
نگهداري و مراقبت از جنگلها در سطح هكتار (13726
ملي)+ (استاني51127)
-
احداث محاوط بذرگيري 1000 هكتار (ملي)
-
توليد نهال 28310 با واحد هزار اصله (استاني)
-
جنگل كاري هكتار 3679 (استاني)
-
توسعه درختكاري در سطح 12438 هكتار (استاني)
-
احداث فضاي سبز در سطح 4499 هكتار (استاني)
-
احداث پارك 850 هكتار (استاني)
- مميزي و تنسيق مراتع در سطح 2561772 هكتار .(ملي)
- تهيه طرحهاي مرتعداري در سطح 1541530 هكتار .(ملي)
- كپه كاري و كشت مستقيم هكتار (42723 ملي)+(17781 استاني)
-
ايستگاه توليد بذور 688.3 تن .(ملي)
-
ذخيره نزولات آسماني 57946 هكتار .(استاني)
-
كودپاشي در سطح 17250 هكتار .(استاني)
-
تبديل ديمزارهاي كم بازده به مراتع دست كاشت در سطح
8206 هكتار .(استاني)
-
احداث آبشخور 725 دستگاه .(استاني)
-
اعمال قرق در سطح 897472 هكتار .(استاني)
-
بوته كاري (توليد و كشت نهال) 7484.88 هزار اصله
(استاني)
3- طرح تثبيت شنهاي روان (استاني)
- نهالكاري در سطح
27023 هكتار .
-
بذرپاشي در سطح 60704 هكتار .
-
مالچپاشي در سطح 1470 هكتار .
-
حفاظت و قرق در سطح 470458.5 هكتار .
-
احداث خزانه در سطح 44.25 هكتار .
-
توليد نهال به تعداد 4787.02 هزار اصله .(هزار اصله =
يك هكتار)
-
جمع آوري بذر گياهان كويري 568.32 تن .
مأخذ : گزارش عملكرد فيزيكي مالي طرحهاي عمراني سازمان
جنگلها و مراتع كشور 1377 .